இயற்கை

நீ பேசிகொண்டே இருந்தாய்
அலுப்பாய் இருந்தது
என்று முடிப்பாய் என எண்ணிய
போழ்தில் நீ முடித்தாய்
எழுந்து நடந்து சென்றேவிட்டாய்
உன் ஓசை அடங்கியது மகிழ்வையும் தரவில்லை
உன் பிரிவின் சுவடுகள் சோகத்தையும் தரவில்லை
எப்படியோ இருக்கிறது எனக்கு..

நீ இருக்கும் திசை என் கால்கள் அறியவில்லை
அறிந்தால்,
வாழும் நாள் வரை உன் திசை நோக்கி நடக்கும்.
நீ சொல்லும் சொற்களை இந்த செவி கேட்கவில்லை
கேட்டால்,
உன் வார்த்தை கேட்க ஓராயிரம் முறை தொலைபேசும்.
நீ பார்க்கும் பார்வை இந்த கண்கள் பார்க்கவில்லை
பார்த்தால்,
உன் பார்வை சந்திக்கவே ஓர் நாள் முழுதும் தவமிருக்கும்.

கவிதைகள் தோன்றுகிறதே!!!
கவிதைக்கான பொருளாய் நீ இருக்கிறாய்.
ஆனால்..
கவிதையை சந்திக்கும் என்னால்
உன்னை சந்திக்க முடியவில்லையே!

ஈர மெழுகு கையில் பட்டது
முழங்கை சுவற்றில் பட்டது
விழித்திரையில் முள் பட்டது
வலிக்கவில்லை..
நீ என்னை பார்த்தும்
பேசாமல் போனாய்
ரணமாய் வலிக்குதடி.

உலகபறவையாகி பறக்கிறேன்
உலகமறிய தேடுகிறேன்
உள்ளம் தன்னை மறக்கிறேன்
உவகையோடு தேடுகிறேன்.

தேடி தேடி திரிகிறேன்
தேடல் தீரவில்லை
தேடும் பொருள்
யாதென தெளியவில்லை
இஃதென சொல்லுமளவு
யாரும் அறியவில்லை

பிறை போல தேடல்
வளர்கிறது
இரவு நிழல் போல்
தொலைகிறேன்

மனம் -
மயிலிறகாகி காற்றில் கலக்கிறது
மலரிதழாகி மண்ணில் புதைகிறது
மழைத்துளியாகி கடலில் தொலைகிறது

பிரபஞ்ச தேவதை பாடல் இசைகிறாள்
“நிதம் தேடும் மனமே தேடல் பொருள்”